Steun ons en help Nederland vooruit

Publicaties

Drie belangrijke lessen

Les 1.

1989 viel de muur. Voor mijn generatie een van de belangrijkste momenten in ons leven. Meer dan veertig jaar koude oorlog viel weg en een heel nieuw Europa ontwikkelde zich.
Niet lang daarvoor vierde de Communistische Partij Nederland (CPN) bij haar zusterpartij het veertigjarig bestaan van de DDR. Tegelijkertijd was de Pacifistisch Socialistische Partij in de DDR aanwezig om de Oost-Duitse dissidenten te ondersteunen.
In 1990, vonden beide partijen elkaar, samen met radicale christenen (PPR en EVP) in GroenLinks. De PPR had niet lang daarvoor de milieuparagraaf van D66 ontdekt en die overgenomen. Milieukabouters en radicaal linkse betweters leidden vervolgens samen de linkerflank van de Nederlandse politiek.
Van enig terugkijken naar elkaars gedrag in het recente verleden was geen sprake. Een oude traditie.

Les 2.

1990, Leiderdorp. De Politieke Partij Radicalen (PPR) heeft één zetel in de raad en gaat GroenLinks heten. Leiderdorp is in rep en roer. Het rijk is van plan de A4 te verbreden. De aanliggende wijken en een grote omtrek staan op hun achterste benen en vinden dat de gemeente de A4 tegen moet houden. Alle partijen proberen duidelijk te maken dat de gemeente zal vechten voor haar inwoners maar dat de gemeente er niet echt over gaat. Ook GroenLinks.
Tot vlak voor de verkiezingen die partij opeens roept: “wij zijn tegen de verbreding van de A4”. Verkiezingsresultaat: van één naar drie.
Twintig jaar later verwijst dat zelfde GroenLinks naar die vermaledijde A4 als dé oplossing voor alles. Van de Ringweg Oost tot de versmalling van de Engelendaal. Geen historisch besef. Een oude traditie.

Les 3.

Maart 2013. Rob in het Veld, Leiderdorps erfgenaam van de communisten, pacifisten en radicalen veroordeelt D66. Dat is geen milieupartij meer en zeker geen sociale partij. Waarom? D66 heeft het lef het oneens te zijn met twee standpunten van GroenLinks. Rob raakt niet uitgetwittert.
Rob heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij met zijn partij eigenlijk ideologisch niet thuishoort in het huidige college. Dat past in het oude, vertouwde beeld van de samenstellende partijen van GroenLinks. Die hadden namelijk altijd de wijsheid in pacht en waren experts in het nemen van de maat van anderen.
Rob laat zien zijn oude, discutabele, ideologische wortels niet kwijt te zijn. Een oude traditie.

Les voor GroenLinks.

Hans van Mierlo heeft eens een hartstochtelijk betoog gehouden voor een goede milieupolitiek. Zijn redenering was dat de socialistische (PvdA en de meer orthodoxe zusjes) en de conservatief-liberale stroming (VVD) economisch gemotiveerde ideologieën zijn die uitgaan van de onuitputtelijkheid van aardse grondstoffen. Een partij als D66 moet er mede zijn om die uitwassen tegen te gaan.

GroenLinks heeft die keuze nooit willen maken. Het socialisme is nog even heilig als vroeger en het kan nooit op. Dat dekt GL op andere momenten af met een groen sausje. Zo kan je Groen en Links zijn.
Het gaat slecht met GroenLinks. Je ziet een partij in nood vaak terug grijpen naar oude waarden en tradities. Niet in staat zijn over de eigen schaduw heen te springen.
Rob is daarmee bezig.

Geen lessen geleerd.

Ed Grootaarts

Gepubliceerd op 26-03-2013 - Laatst gewijzigd op 22-11-2018