Steun ons en help Nederland vooruit

Publicaties

Mag ik ook wat zeggen?

Mag ik ook wat zeggen?
21 maart 2014 bespraken de fractievoorzitters de verkiezingsuitslagen onder het motto: “en hoe nu verder?” Een weinig boeiend ritueel. Iedereen feliciteert de winnaar, kijkt trots of likt zijn wonden.
Vier jaar geleden ging het net zo. Er was één verschil. De periode 2006-2010 kenmerkte zich door bijzonder slechte onderlinge verhoudingen. Ik deed een beroep op mijn collega’s hierin verbetering te brengen en iedereen zegde dat toe.
Er was één uitzondering: journalist Frans Brocken was, tot mijn stomme verbazing, bij de raadsleden aan tafel gaan zitten en nam ook nog het woord. Zonder dat de toenmalige burgemeester ingreep probeerde hij de sfeer te verzieken en raadsleden tegen elkaar uit te spelen. Ik ben toen tegen hem uitgevallen en dat is mij duur komen te staan. Een reeks van columns in het Leiderdorps weekblad was mede op mij, persoonlijk, gericht. Ik was een oude mopperpot en mogelijke leugen werd achterwege gelaten. D66 was mikpunt en de oude CDA-rakker bleef maar proberen om de door hem gewenste coalitie met CDA en PvdA te promoten.
21 maart was het weer raak. Frans Brocken: “mag ik ook wat vragen?”. Nee zei deze burgemeester.
Misschien moet dit maar het markante einde van een tijdperk zijn. Frans heeft zichzelf overleefd. Geen van zijn politieke analyses heeft stand gehouden. Het door hem zo gehate D66 is snel gegroeid.

Ik bewonder het uithoudingsvermogen van Frans. Hij schrijft al jaren over het Leiderdorpse wel en wee maar is zich iets te veel gaan beschouwen als de man om wie het allemaal moet gaan.

Gepubliceerd op 03-02-2013 - Laatst gewijzigd op 22-11-2018